bir pazar günü...yağmur yağıyor usul usul...yarım ekmek dilimine dürülmüş soğan acısı yalnızlık...bulutlarını gözlere çekiyor gökyüzü......yaş/amadoğruluyor arı duru bir hüzün......
kimseyi tanımıyorum...bir kedi kaybolursa bir gün ve başka sokaklarda masum...garipliğim, yüzünden okunur...yalnızlığım...biliyorum insan,en çok kalabalıklar arasında seviyor kendini...ve kalabalıklar arasında kesilirsekedi sesimasumluğum yüzünden olur...
Harcanmakharcamak ya da harcanmak...iki halde yol alır ömür...cebinden çıkardığın bozuklarlabirkaç arzuyu frenlersinaz tarafısayıp savurduğunen fazla kaç tomar paraya değer...suretler, isimler,emeller, hayaller...günler gelir geçer,kimine az, kimine...
SONSUZLUĞA ÇABA göğün altında gördüğüm ne varsa ve duyduğum gün geçirmek için değil! ne cisimler, ne sesler değer getirecek! insandır, anlam katan onlara... elinde terli bir çapa hasat eker toprağa köylü misali sonsuzluğa...
BAŞKA BİR HAYAT YOK...başka bir hayat yok... çardakları yeşertir asmalar, kavaklar dünden uzundur. yol kenarında kırmızı güller, zambaklar... erkenci meyvelerle değişir hayatın seyri. kış ayazında...